“Болор цом-42” яруу найргийн наадам өчигдөр СТӨ-нөө амжилттай болж өндөрлөлөө. Энэ удаагийн наадмын эзнээр Монголын Зохиолчдын Эвлэл болон Д.Нацагдоржийн нэрэмжит шагналт яруу найрагч Аюурбуньяагийн Лхагва тодорлоо.

Тэрээр 1989 онд хөдөө орон нутагт анх удаа шилдэг шүлэг шалгаруулах “Болор цом” наадам болоход Дундговь аймгийн анхны тэрхүү наадмын тэргүүн шагналыг  “Толгодын шивнээ” шүлгээрээ хүртэж байжээ.

Яруу найрагч А.Лхагвийн шүлгийн анхны түүвэр “Соёолон морьдын тоос” нэртэйгээр 1994 онд, 2004 онд “Сарны дарс” нэртэй удаах түүврээ гаргасан байна. Тэрээр энэхүү “Сарны дарс” номоороо 2005 онд Монголын Зохиолчдын Эвлэлийн нэрэмжит шагналыг хүртсэн юм.

2002 онд Монголын Сэтгүүлчдийн Эвлэлийн “Ган үзэг” шагнал, “Хэвлэл мэдээллийн тэргүүний ажилтан” цол тэмдгийг хүртсэн бөгөөд “Нутгийн хоймор”, “Хурд хургасан уяа”, “Өндөр газар”, “Тост Боржигон”, “Тэнгэрийн хишигтэй Зэлтэр”, “Манлай уяач”, “Миний Дундговийнхон”, “Ижий суварга”, “Хүн чанар, чин сэтгэл”, “Дуутай нутаг-сүүтэй зам”, “Дундговийн алтан товчоон”, “Дэлгэрцогтын малчдын дэлгэрэх цадиг”, “Уяачдын алтан товчоон”, “Морьтны соёл” /зурагт цомог, 10 ангит баримтат кино/ зэрэг ном бүтээлдээ монголчуудын уламжлалт өв соёл, нүүдэлчдийн ухаан, хүн чанар, чин сэтгэл, монголчуудын язгуур мөн чанар, бахдам түүхийг тодотгон өгүүлжээ.

Ташрамд дурдахад, "Болор цом-42" наадмын айргийн тавд яруу найрагч А.Лхагва, Л.Торой, На.Батболд, Ч.Ууганбаяр, Д.Нямдорж нар шалгарчээ.

“Болор цом-42” яруу найргийн наадмын тэргүүн шүлгийг хүргэж байна.

"Морин хуурын хэл”

Сэтгэлээс үүссэн салхинд
Хээрийн салхи хөлчүүрнэ
Тэнгэрээс үүдсэн аялгуунд
Уулсын сэтгэл халууцна

Морин хуурын эгшиглэн
Ийм эртний хэл
Монгол газар үүссэн
Эх сайхан хэл

Энэ хэлийг анирдсан хүн
Эрэмшин омогшино
Энэ хэлийг сонордсон хүн
Элэг нь дэвтэж уярана

Тэнгэрийг
Тэр өндрийг
Туг гэрэгээрээ өргөж
Туйлсан их суу залиар

Сүлд хийморьтой болгосныг
​​​​​​​Тэнгэрийн үгээр хүүрнэнэ
Талыг Талбиун уудмыг
Тэнгис далайг цалгиаж
Тивийг сэрээсэн нүүдлээр
Тэнүүн уудам болгосныг
Тальн хэлээр шуранхайлна

Морин хуурын хэл
Монгол тэнгэрийн хэл
Монгол газрын хэл ээ.
Унаж сөхөрсөн үед
Уруудаж бүдэрсэн цагт

Морин хуурын үүрсээн
Монгол хүнийг сэрээсэн
Морьтой гэдгийг нь сануулсан

Халирч зэлэрсэн үед
Хавтайж бөхийсөн цагт
Морин хуурын төвөргөөн
Монгол хүнийг сэхээсэн
Мордоод давхихыг харуулсан

Сүлд хийморийг сэрээж
Сүгнийтэл тэнгэрийн дээр гаргаж
Элэр аялгуу нь наранд хүргэж
Эртний өвгөдтэй уулзуулж

Хөөрөг зөрүүлэн хуучлуулж
Хөх толбыг минь тодруулж өгдөг
Морин хуурын хэл
Монгол хүмүүний хэл ээ

Бадран омогшихын бал
Бахархан гэрэлтэхийн гал
Морьтон монголын хөл
Монголыг асаасан хэл

Энэ хэлээр биднийг
Эх дэлхий танина
Энэ хэлээрээ бид
Элэн галавтай ч ярилцана

Морин хуурын хэлээрээ
Монгол язгуурын хэлээрээ
Дээд сансарыг ч уяраана
Дэлхийг дахин дагуулна аа