Антарктид тивийн ноён оргил болох Винсон Массифын оройд гарч, дэлхийн долоон тивийн ноён оргилыг эзэлж, “Seven Summiter” хэмээх түүхэн амжилтын эзэн болсон  ОУХМ, МУГТ Б.Гангаамаа эх орондоо хүрэлцэн ирсэн билээ. Тэрбээр өнөөдөр хэвлэлийнхэнд мэдээлэл хийж, авиралтынхаа талаар чөлөөт ярилцлага өрнүүлсэн юм. Энэ үеэр түүнтэй цөөн хором ярилцлаа.

-Уулчин болгон хүсч, зорьдог дэлхийн долоон тивийн ноён оргилд гарах мөрөөдлийг та биелүүлж, гайхалтай амжилтын эзэн болж чадлаа. Ерөнхийдөө авиралт ямар болов?

-Би өнгөрсөн жил нэгдүгээр сарын дундуур Өмнөд Америкийн ноён оргил Аконкагуад гарч байлаа. Тэгвэл 2016 онд би дөрвөн том ноён оргилд гарч, “Seven Summiter” хийж чадсан гайхалтай он байлаа. Хүмүүс дэлхийн таван оргил биш бил үү, долоо болчихсон юм уу гээд байдаг. Тэгвэл дэлхийд байгаа хуурай газрыг тооцвол долоон тив байдаг гэж үздэг. Үндсэн таван том тивээс гадна Австрали буюу арлын орнуудыг нэг тив гэж үздэг. Долоо дахь нь цагаан тив. Үндсэндээ мөсөн тив л дээ. Монголоос гараад Антарктидтай хил залган оршдог Чилийн Пунта-Аренас хотод очиход 3000 гаруй км зам туулж очсон. Үндсэндээ 4 цаг 50 минут нисч байж очсон. Оросын ИЛ-76 онгоцоор нисч очдог юм билээ. Гадна талаас нь харахад, том бүргэд шиг ч юм шиг том онгоц байсан. Тийм онгоцоор нисч очсон. Тэгээд л цаашаа Антарктид тивийн Олон улсын том лагерт очлоо. Тэнд жижиг онгоцны буудал байсан. Тэр том лагераас гурван чиглэл рүү хүмүүс явдаг юм билээ. Би зэлүүд цагаан тив л байх юм байх гэж бодсон чинь маш том мэдээллийн бааз байсан. Гурван чиглэл гэхээр, Өмнөд туйл руу нислэг хийдэг. Туйл руу явж байгаа судлаачид, жуулчид гээд бүх хүмүүст зориулж нислэг хийдэг юм байна. Нөгөө нэг нь Винсон Массиф уул руу чиглэсэн нислэг. Гурав дахь нь эх газар руу эргэж нисдэг нислэг үйлддэг юм билээ. Би эндээс явахын өмнө хэлж байсан даа, Оросын багтай хамтарч авиралтаа хийнэ гэж. Манай багт Оросын “7 Summits” клубын зохион байгуулалт дор нэгдэж очсон туйлын болон уулчдын нэгдсэн 11 хүн багтсан. Манай Винсон Массиф ууланд авирах хүмүүс дөрвөн авирагч, нэг хөтөч, нэг туслахтайгаар зургуулаа явсан. Пунта-Аренасаас арванхоёрдугаар сарын 18-ны өдөр Антарктид тив рүү ниссэн. Зургаан цаг нисч Антарктид тивд хүрсэн. 19-ний өндөр Винсон Массиф уул руу жижиг онгоцоор ниссэн.  Улмаар 20-ны өдрөөс эхлээд л бага багаар авиралтаа эхлүүлсэн. Чилийн цагаар 25-ны өдрийн 12:00 цагийн үед оргил руу авиралтаа эхлүүлсэн. Оргил хүртэл 7 км зам туулах ёстой байсан. Бид Чилийн цагаар 19:15 цагийн үед оргил дээр гарсан. Оргил дээр маш хүйтэн, салхи ихтэй байсан учраас ахлах хөтөч маань хурдан буухыг сануулсан. Ингээд л оргил дээр дөнгөж гараад л буусан даа.

-Антарктид тивийн уур амьсгал ямар байдаг юм бэ. Асар хүйтэн үү?

-Маш их хуурай. Тэнд ямар ч чийг байхгүй.  Яагаад гэвэл тэнд ногоон ургамал гэж байхгүй. Мөн бороо орж байж, эсвэл цас хайлж гэмээнэ чийгтэй болно шүү дээ. Гэтэл тэнд тийм нөхцөл байдал байхгүй. Цас орно, хайлна гэж байхгүй. Цас ороод л хөлдөөд, хунгарлаад, мөс болоод л байна. Дээрээс нь нар жаргахгүй. Байнга нар гарна. Тийм учраас дэглэм нь их өөр. Анх оччихоод хөтчөөсөө “Өглөөний цай хэдэн цагт вэ” гэж асуулаа. Бусад ууланд авирахад өглөө эхлэх цаг их эрт байдаг. Цас зөөлөрч, нуранги буухаас өмнө явдаг. Түүнтэйгээ адилхан юм бодоод л асуухгүй юу. Гэтэл 13:00 цагт гэж байна. “Өдрийн хоолны цаг биз дээ” гэсэн чинь 18:00 цагт өдрийн хоол иднэ гэсэн. “Тэгвэл орой хэдэн цагт хоолоо идэх юм бэ” гэтэл шөнийн 23:30-01:00 цагийн хооронд гэж байна. Яагаад гэвэл нар огт жаргадаггүй учраас тэгж зохицуулдаг юм билээ. Сая миний явсан үе бол Антарктид тивийн хамгийн дулаахан цаг. Манайхаар бол долдугаар сар гэсэн үг. Өдөржин нар төөнөөд, шөнө дунд 03:00 цагаас хойш нар жаахан тонгойдог юм билээ. Тэр үед унтаж эхэлдэг. Өглөө 11:00 цагийн үеэс нар хөөрч, дулаардаг. Тэр үед нь босдог, тэгээд 13:00 цагийн үед цайгаа уудаг дэглэмтэй юм билээ. Би чинь гурван цагийн бүсийг дамжиж явсан. Монголоос Чилид, дараа нь Антарктидын бүсэд очсон. Сүүлдээ бүр учраа олохоо больсон. Нэлээд хэцүү байсан.

-Оргил дээр гарахын өмнөх мөч ямар байв. Юу бодогдож байв даа?

-Би эндээс явахынхаа өмнө “Винсон Массиф 4800-тай юм чинь би ямар ч байсан гарах л юм байна” гэж бодож явсан. Гэтэл үнэхээр чанга уул юм байна. Уул бол уул л юм байна гэж бодогдсон. Оргилын хяр дээр гарах үед маш их салхитай, хүйтэн байсан. Яг оргил дээр гарахад зураг авах боломж хэр байгаа бол гэж санаа зовж байлаа. Тэгээд яг оргил дээр нь гарахын өмнөхөн  “За би “Summiter” болчихлоо шүү дээ гэж” бодогдсон. Нуугаад яах вэ. 

-Оросын багтай хамтарч энэ ууланд авирсан гэсэн. Оросууд хэр их тусалж дэмжив?

-Оросын Алекс Абраомов гэдэг хүнтэй би Эверестэд 2011 онд авирч байхдаа танилцсан. Маш мундаг хүн байдаг. Эверестийн оргилд 7 удаа гарсан. Дэлхийд алдартай “ 7 Summits” клубын Ерөнхийлөгч. Тэр хүн хэлж байсан. “Би зөвхөн Антарктид болон Эверестэд өөрийн биеэр явдаг. Яагаад гэвэл энэ хоёр бол онцгой бүс. Харин бусад оргил руу авирах багт ажилчдаа явуулдаг” гэж ярьж байсан. Маш найрсаг, мундаг хүн байна билээ. Оросууд болохоор монгол гэхээр л их баярладаг. Намайг шууд оросоор ярь гэж байсан. Монголчууд чадахгүй гээд байдаг мөртлөө оросоор ярьдаг юм гэж байлаа. Ерөнхийдөө их сайхан хүмүүстэй хамт явсан. Тэр мундаг хүн намайг их өндрөөр үнэлсэн. Надад бараг ахадсан үнэлгээ шиг санагдсан. Авиралт дууссаны дараа “Чи маш их туршлагатай юм байна” гэж хэлсэн. Мөн Чингис хаан шигээ дэлхийг хураалаа шүү гэсэн утгатай үг хэлсэн. Тэр үгийг нь сонсоод маш их баярласан.

-Та дэлхийн долоон тивийн ноён оргилд гарч, зорилгоо биелүүллээ шүү дээ. Цаашид юу хийхээр төлөвлөж байна даа?

-Миний амьдрал, амжилтыг номоор төсөөлбөл дөрвөн бүлэгтэй роман. Эхний 10-аад жил нь бичиг үсэг тайлагдаж, суралцаж явсан. Дараагийн 10 жилд бакалаврын зэрэг авсантай зүйрлэж болохоор байлаа. Ингээд 20 жилийн турш энэ амжилтад хүрэхийн төлөө бэлтгэлээ базаасан. Харин сүүлийн 6-7 жилийн хугацаанд яг амжилтаа үзүүлээд, зорилгодоо хүрч чадлаа. Номоор ярьвал өрнөл хэсэг нь байлаа. Ном чинь төгсгөл хэсэгтэй байдаг байх аа. Би тэгэхээр төгсгөлийн бүлгээ хийгээгүй л байна гэсэн үг. Надад одоо бас нэг том зорилго байгаа. Төгсгөлийн бүлгийг та бүхэн минь бас хамт бичилцэх байх аа.